Ik baal want ik besta (wrongful birth)

Baalt u ook wel eens van uzelf? Wilt u af en toe ter plekke in rook opgaan? Heeft u ook wel eens het gevoel dat James bond het nét even anders aangepakt zou hebben?

Vast wel. In het leven van alledag vertoont de fundering van zelftevredenheid wel eens een scheurtje of verzakking. De ontevredenheid met het eigen bestaan kent echter ook extreme vormen die ons alledaags gepruttel en geploeter ver ontstijgen.

Voorbeeld. In Nederland deed zich wat jaren terug het volgende voor. In 1994 werd Kelly geboren. Tijdens de zwangerschap hadden de ouders van Kelly gevraagd om een prenatale test vanwege een in de familie voorkomende ernstige erfelijke afwijking. De verloskundige vond het verzochte onderzoek niet nodig. Kelly werd geboren en bleek meervoudig gehandicapt. De ouders vonden dat Kelly niet had moeten leven, niet geboren had mogen worden. Een zogenaamde wrongful birth.

De ouders spanden een rechtszaak aan tegen het ziekenhuis en wonnen. Het ziekenhuis moest immateriële schade betalen en de kosten voor de psychiatrische behandeling van de moeder. En bovendien de kosten die verbonden zijn aan het leven van Kelly (een mensenleven is nu eenmaal duurder dan geen mensenleven).

Het kan nog extremer. Het komt ook voor dat niet de ouders van het kind het ziekenhuis aansprakelijk stellen maar dat het kind zélf het ziekenhuis of – sterker nog – de eigen ouders aansprakelijk stelt voor het ongewenst geboren en in leven zijn (zogenaamde wrongful life). Het zal je gebeuren dat je eigen kind schade vordert wegens het door jouw schuld geboren en in leven zijn. Wat is je verweer dan? Aan het geboren zijn is in ieder geval niet zoveel meer te doen.

Zelf wacht ik nog even met mijn ouders claimen, het is een behoorlijk bedrag dus eerst moet de beurs omhoog.

« Alle Columns